تبلیغات
کفسابی انجمن حمایت از حقوق مردان - مطالب شعر و نثر
دوشنبه 24 فروردین 1394  05:32
نوع مطلب: (شعر و نثر ،) توسط: محمد مهدی منافی

دختر ترشیده گریان

دختری با مادرش در رختخواب/درد دل میکرد با چشمی پراب!

گفت مادر حالم اصلا خوب نیست!/زندگی از بهر من مطلوب نیست!
گو چه خاکی را بریزم بر سرم/روی دستت باد کردم مادرم!
سن من از بیست و شش افزون شد/دل میان سینه غرق خون شد!
هیچکس مجنون این لیلا نشد!/شوهری از بهر من پیدا نشد
غم میان سینه شد انباشته/بوی ترشی خانه را برداشته!
مادرش چون حرف دختش را شنفت/خنده بر لب امدش اهسته گفت:
دخترم بخت تو هم وا میشود/غنچه ی عشقت شکوفا میشود!
غصه ها را از وجودت دور کن/اینهمه شوهر یکی را تور کن!
گفت دختر مادر محبوب من/ای رفیق مهربان و خوب من
گفته ام با دوستانم بارها/من بدم می اید از این کارها!
در خیابان یا میان کوچه ها/سربه زیر و با وقارم هر کجا
کی نگاهی میکنم بر یک پسر/مغز یابو خورده ام یا مغز خر!؟
غیر از ان روزی که گشتم همسفر/با سعید و یاسر و ایضا صفر!
با سه تاشان رفته بودم سینما/بگذریم از مابقی ماجرا!
یک سری هم صحبت صادق شدم!/او خرم کرد اخرش عاشق شدم
 یک دوماهی یار من بود و پرید!/قلب من از عشق او خیری ندید!
مصطفای حاج علی اصغر شله!/یک زمانی عاشق من شد بله!
بعد جعفر یار من عباس بود!/البته وسواسی و حساس بود!
بعد از ان وسواسی پر ادعا/شد رفیقم خان داداشه المیرا!
بعد او هم عاشق مانی شدم/بعد مانی عاشق هانی شدم
بعد هانی عاشق نادر شدم/بعد نادر عاشق ناصر شدم!!!
مادرش امد میان حرف او/گفت ساکت شو دگر ای فتنه جو!!!
گرچه من هم درزمان دختری/روز و شب بودم به فکر شوهری
لیک جز انکه تورا باشد پدر/دل نمیدادم به هرکس اینقدر!!!
خاک عالم بر سرت خیلی بدی/واقعا که پوز مادر را زدی...!!


نظرات()   
   

زن شکاک


همسرم با غم تنهایی خود ، خو می کرد
موقع بحث "هوو" ، لیک هیاهو می کرد !

بس که با فکر و خیالات عبث می خوابید
نصف شب ، در شکم آن زنه چاقو می کرد !

وقتی از رائحه ی عشق سخن می گفتم
زود پا می شد و تی شرت مرا بو می کرد !

طفلکی مادر من آش که می پخت ، زنم
معتقد بود ، در آن جنبل و جادو می کرد !

بهر او فاخته می دادم و می دیدم شب
داخل تابه ، به آن سس زده و کوکو می کرد !

آخر برج که هشتم گرو نه می شد
باز از من طلب ، ماهی و میگو می کرد !

فیش دریافتی مرا می زد و ظرف یک روز
خرج مانیکور و میزامپلی مو می کرد !

گر نمی دادم ؛ با اشک سر مژگانش
آب می زد به ته جیبم ، و جارو می کرد !

زندگی خواهر خود را می خورد
که او به مچ تا سر آرنج ، النگو می کرد !

نظر مادرش از هر نظری حجت بود
هرچه می کرد ، فقط با نظر او می کرد !

برخلافش اگر آن دم نظری می دادم
لنگه کفشی نثار من هالو می کرد !

کاشکی "دست بزن" داشتم ؛ اما چه کنم ؟!
که خدا قسمت او ، شوهر مظلومی کرد !

برگرفته از سایت www.namnak.com




نظرات()   
   

عکس برای ولادت علی (ع)

شعر میلاد علی (ع):

یارب این ماه کدامین مه و امشب چه شب است       که فلک غرق نشاط است، زمین در طربست

شد مگر چشم مه امشب به جمالی روشن              کاین چنین خرم و تابنده و پر خنده لبست

آری از منظره ماه و کواکب پیداست                          که شب سیزده ماه شریف رجب است

گوش دل باز کن ای بی‌خبر از عالم غیب                   تا منادی دهدت مژده که امشب چه شبست

مژده جبریل امین از عرش برین                               که مبارک شب میلاد امیر عرب است

ذات اقلیم ولایت که همایون ذاتش                             مطلع نور حق و آئینه ذات ربست

مه خورشید و زمین و فلک و لیل نهار                       به ولای علی و آل علی منتسب است

علی عالی اعلی اسدالله که ا                                  گردش دایره کون و مکان را سبب است

با چنین جلوه که از پرده برون آمده‌ای                      که کنم جان به فدای تو نه جای عجب است

هر که با خط ولای تو رود در دل خاک                       فارغ از محنت و آسوده ز رنج و تعب است

در پی رزم پی کشتن روبه صفتان                           همچو شیریست که در حالت خشم و غضب است

نرسد شهد به شیرینی گفتار علی                         که کلامش چو درختی‌ست که غرق رطب است

خلق را دوستی شاه ولایت روحی است               که روان در تن و شریان و ورید و عصب است

دم فرو بند «رسا» قطره به پیش دریا                   عرض اندام نمودن نه طریق ادب است  

 

شعر از    (دکتر قاسم رسا)

-----------------------------------------------------------------------

عکس برای روز پدر

نثر روز پدر:

 

همیشه مادر را به مداد تشبیه میکردم

 که با هر بار تراشیده شدن، کوچک و کوچک تر میشود…

 ولی پدر ...

یک خودکار شکیل و زیباست که در ظاهر ابهتش را همیشه حفظ میکند

 خم به ابرو نمیاورد و خیلی سخت تر از این حرفهاست

 فقط هیچ کس نمیبیند و نمیداند که چقدر دیگر میتواند بنویسد …

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

کادوی روز پدر

شعر روز پدر:

پدر ای وجودم از تو
                                قدرت و توان گرفته
ای که از دم نفسهات
                                هستی من جان گرفته
پدر ای که از تو جاری
                                خون زندگی تو رگهام
ای که از نور دو چشمت
                                نور زندگی به چشمام
پدر امروز به پاهام
                                دیگه نای رفتنی نیست
جز دریقی رو لبهام
                                دیگه حرف گفتنی نیست
پدر ، پیچ و خم راهم
                                نمیخوام بی راهه باشه
گل سرخ آرزوهام
                                توی فکر غنچه باشه
پدر دست یاری تو
                                اگه دستامو نگیره
کوره راه رفتن من
                                مثل شبهام میشه تیره


------------------------------------------------------------------------------------------------------------

طنز روز پدر:

مرد یعنی کار و کار و کار و کار / یکسره در شیفت های بی شمار

مثل یک چیزی میان منگنه / روز و شب از هر طرف تحت فشار

----------------------------------------------------------------------------


به یمن لطف تو بختم بلند خواهد شد / سرم به خاک رهت ارجمند خواهد شد

لبی که زمزمه درد می کند شب و روز / به یمن روی تو پر نوشخند خواهد شد

 

پدرم روزت مبارک


نظرات()   
   
شنبه 19 اسفند 1391  11:27
نوع مطلب: (شعر و نثر ،) توسط: محمد مهدی منافی

شعر زیر اثر شاعری ملقب به سیمین بهبهانی است

با خواندن این شعر فکر میکنید که یک دختر امروزی این شعر را گفته در حالیکه شاعر پیر زنی هشتاد نود ساله است

از این موضوع میتوانید پی ببرید که آیا کسانیکه ادعای مدرنیته دارند در حال نوگرایی هستند یا به سنت های منسوخ و فاسد رضاشاهی ارتجاع کرده اند و مدرنیته فقط ادعای آنهاست

شعر « آزار » اثر سیمین بهبهانی:

یا رب مرا یاری بده ، تا سخت آزارش کنم
هجرش دهم ، زجرش دهم ، خوارش کنم ، زارش کنم
از بوسه های آتشین ، وز خنده های دلنشین
صد شعله در جانش زنم ، صد فتنه در کارش کنم
در پیش چشمش ساغری ، گیرم ز دست دلبری
از رشک آزارش دهم ، وز غصه بیمارش کنم
بندی به پایش افکنم ، گویم خداوندش منم
چون بنده در سودای زر ، کالای بازارش کنم
گوید میفزا قهر خود ، گویم بخواهم مهر خود
گوید که کمتر کن جفا ، گویم که بسیارش کنم
هر شامگه در خانه ای ، چابکتر از پروانه ای
رقصم بر بیگانه ای ، وز خویش بیزارش کنم
چون بینم آن شیدای من ، فارغ شد از احوال من
منزل کنم در کوی او ، باشد که دیدارش کنم

در زندگی نامه این فرد که احوال و شخصیت او از شعرش مشخص است مانند بسیاری از مفسدین دیگر که در حال برگرداندن جامعه ما به دوران سیاه استعمار هستند میخوانیم:

در ۱۳۴۸ به عضویت شورای شعر و موسیقی در آمد . سیمین بهبهانی ، هوشنگ ابتهاج ، نادر نادرپور ، یدالله رویایی ، بیژن جلالی و فریدون مشیری این شورا را اداره می‌کردند . در سال ۱۳۵۷ عضویت در کانون نویسندگان ایران را پذیرفت .در ۱۳۷۸ سازمان جهانی حقوق بشر در برلین مدال کارل فون اوسی یتسکی را به سیمین بهبهانی اهدا کرد . در همین سال نیز جایزه لیلیان هیلمن / داشیل هامت را سازمان نظارت بر حقوق بشر (HRW) به وی اعطا کرد.بهبهانی، در روز دوشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۸۸ هنگامی که قرار بود برای سخنرانی درباره درباره فمینیسم در روز جهانی زن به پاریس برود، با ممانعت ماموران امنیتی روبرو شد. ماموران با توقیف گذرنامه بهبهانی، به او اعلام کردند که ممنوع الخروج است.

جالب نیست؟ مانند موارد دیگر پیر زنی یا پیر مردی معلوم الحال و از وابستگان شاهنشاهی توسط سازمانهای بین الملل و حقوق بشر جایزه میگیرد و بت می شود تا بتواند ناتوی فرهنگی را گسترش داده از طریق ایجاد تعارض و نابودی خانواده دشمن را به این کشور باز کردانند و حتی تا جایی بت سازی از این افراد پیش می رود که برای سخنرانی در مدح فمنیسم به فرانسه دعوت می شوند در حالیکه فرانسه خود مهد بوجود آمدن فمنیسم است  ولی برای بزرگ کردن این مهره های سوخته و کوچک حتی می شود زیره به کرمان برد


نظرات()   
   
یکشنبه 30 مهر 1391  16:15

به نام خدا
 
تفو بر تو ای گردش روزگار
سیه مر ترا باد، لیل و نهار
ترا مهربانی همه با زن است
اگر سوی بازار، گر برزن است
به مردان نداری سر یاوری
همیشه به ایشان کنی داوری
چه خوش گفت فردوسی پاک زاد
که رحمت بر آن تربت پاک باد
زن و اژدها هر دو در خاک بِه
جهان پاک تر، زین دو ناپاک بِه
اگر نیک بودی زن و رای زن
زنان را مزن نام بودی، نه زن
دل آرام باشد زن نیک خواه
ولیکن زنِ بد، خدایا پناه ...


نظرات()   
   

به نام خدا

تعدد زوجات یک لر:

تعدد زوجات

دوستی داشتم لرستانی                   یار دیرینه ی دبستانی

      دیدمش بعد سالیان دراز                     همرهش چار زن همه طناز

مات و مبهوت گشتم از حالش              که لری آهوان به دنبالش

گفتمش: چهار زن ؟ خدا برکت !           تو چگونه کنی ز جا حرکت

گفت : این کار ماجرا دارد                    هر یکی حکمتی جدا دارد

اولی را که هست خوشگل و ناز          من گرفتم ز خطه ی شیراز

تا که شب ها قرینه ام باشد               سر او روی سینه ام باشد

بهر اوقات روزهایم نیز                        زن گرفتم ز خطه ی تبریز

چون زن ترک، خوش بر و بازوست         خانه دار و نظیف و کد بانوست

دست پختش که محشر کبراست         بهتر از آن، سلیقه اش غوغاست

ظرف یک سال بسته ام بارم                چون زنی هم ز اصفهان دارم

کشد از ماست تار مویی را                   یادمان داده صرفه جو یی را

 در کم و بیش اوستادست                 او متخصص در اقتصاد است

او بس که در اقتصاد پا دارد                  بی گمان فوق دکترا دارد

زن چارم که ختم آنان است                 شیری از خطه ی لرستان است

گفتمش با وجود آن سه هلو                زن چارم بر ای چیست؟ بگو

گفت گهگاه بنده گشتم اگر                 عصبانی ز همسران دگر

آن زمان جای آن سه تا بی شک          این یکی را کشم به زیر کتک!!


نظرات()   
   
  • تعداد کل صفحات :2  
  • 1  
  • 2  
آخرین پست ها
html] [/html]